maandag 20 september 2010

Ik noem je zon

Ik noem je zon

Ik noem je een bron,
bron die leven schenkt

Ik noem je het licht,
licht maakt blij en schenkt hoop

Ik noem je de warmte,
warmte die we koesteren

Ik noem je het middelpunt,
middelpunt waarrond wij draaien

Ik noem je zon,
zon ik roep je aan,
blijf schijnen,
zonder jou geen bestaan.

Sandrien De Vriese (5LaWe)

1 opmerking:

  1. Een mooie vondst:
    een substantief dat, bezwerend haast,
    iedere keer herhaald wordt.
    Ik denk spontaan aan de zonnegroet van de yogi.
    We moeten haar inderdaad dankbaar zijn. Zoals je zegt: zonder zon geen bestaan op een duistere, kille aarde.

    BeantwoordenVerwijderen